ΦόρουμΦόρουμ  Το site μαςΤο site μας  ΗμερολόγιοΗμερολόγιο  Συχνές ΕρωτήσειςΣυχνές Ερωτήσεις  ΑναζήτησηΑναζήτηση  ΕγγραφήΕγγραφή  Σύνδεση  
Πείτε μας την γνώμη σας
polls & surveys

Μοιραστείτε | 
 

 ΔΙΑΦΟΡΑ ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
vicky



Αριθμός μηνυμάτων : 133
Βαθμοί : 179
Ημερομηνία εγγραφής : 02/01/2010
Ηλικία : 44
Τόπος : Διδυμότειχο

ΔημοσίευσηΘέμα: ΔΙΑΦΟΡΑ ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ   02.01.10 23:50

Διάφορα άλλα ήθη και έθιμα

Όταν κτίζονταν ένα σπίτι μαζεύονταν πολλοί και βοηθούσαν το νοικοκύρη. Μόλις άνοιγαν τα θεμέλια και άρχιζαν να τα γεμίζουν έριχναν μέσα σ’ αυτά νομίσματα για να είναι γερά, όπως το νόμισμα. Μετά φώναζαν τον παπά να κάνει αγιασμό και το χτίσιμο του σπιτιού συνεχιζόταν.
Όλοι βοηθούσαν στο χτίσιμο του σπιτιού συγγενείς , γείτονες. Όταν έφταναν στη σκεπή, έφτιαχναν ένα ξύλινο σταυρό, έβαζαν ένα στεφάνι από λουλούδια και πρασινάδα και ο αρχιμάστορας φώναζε ότι έφτασε στη σκεπή και πρέπει να πάνε όλοι τα δώρα τους. Πρώτος που έπαιρνε και πήγαινε δώρο ήταν ο νοικοκύρης του σπιτιού. Έπαιρνε ένα πουκάμισο για το μάστορα.
Αυτό ο μάστορας το έβαζε πάνω στο σταυρό και φώναζε. Δώρα έπαιρναν και πήγαιναν όσοι ήθελαν από τους συγγενείς και τους γείτονες. Ο καθένας που πήγαινε δώρο έπαιρνε και της ανάλογες ευχές. Όταν πια τέλειωνε το σπίτι, και γινόταν και η σκεπή έσταζαν από κάτω το χώμα ( όλα τα σπίτια είχαν από κάτω χώμα ) και μια Κυριακή μαζευόταν πολύς κόσμος στο σπίτι για να χορέψουν. ( Αύρου θα χορέψουμ’ στ’ Γιωργ’ το σπίτ’ έλεγαν ). Αυτό ίσος να γινόταν για να πατηθεί το χώμα που βρισκόταν κάτω και ήταν αφράτο.
Αφού κτιζόταν το σπίτι, το ασβέστωναν, το καθάριζαν και καθόταν μέσα σ’ αυτό ολόκληρη η οικογένεια.
Τις περισσότερες δουλειές μέσα στο σπίτι τις έκαναν οι νύφες. Οι νύφες ζύμωναν το ψωμί που χρειαζόταν για όλη την οικογένεια και άναβαν το φούρνο για να το ψήσουν. Όταν όμως ζύμωναν πρόσφορα ( λειτουργιές ) για τα ψυχάτα τα ζύμωναν οι γριές. Οι γυναίκες έκαναν πολλές δουλειές μέσα στο σπίτι. Οι πιο συνηθισμένες ήταν το γνέσιμο και το ύφαμα. Έβγαζαν κατ’ αρχήν το σπόρο από το βαμβάκι χρησιμοποιώντας το τσικρίκι. Μετά το στοίβαζαν με το δοξάρι (ένα στραβό ξύλο με μια χορδή από έντερο ζώου )και ήταν έτοιμο. Το έβαζαν στη ρόκα και το έγνεθαν. Έφτιαχναν νήματα με το βαμβάκι και το μαλλί και μ’ αυτά ύφαιναν. Ύφαιναν εσώρουχα, διάφορα ρούχα, κουβέρτες και όλα τα στρωσίδια του σπιτιού.
Οι γυναίκες βοηθούσαν και στο άρμεγμα των ζώων. Όταν πρωτοάρμεγαν τα ζώα, το πρώτο εκείνα γάλα το πήγαιναν και το έριχναν σε τρεχούμενα νερά.
Όταν το φθινόπωρο άρχιζε η σπορά και οι άνδρες πήγαιναν στα χωράφια τους όλη την ημέρα
άφηναν παραγγελιά στις γυναίκες τους να μη δώσουν τίποτα σε κανένα εκείνη την ημέρα. Ότι λοιπόν κι αν πήγαινες να ζητήσεις από τη γειτόνισσα την πρώτη μέρα της σποράς δεν θα σου το έδινε.
Όταν άρχιζε ο θερισμός το πρώτο δεμάτι που θέριζαν το σήκωναν και το άφηναν ορθό. Το βράδυ όταν τέλειωναν το μέρος που είχαν να θερίσουν έκαναν ένα σταυρό και τον έβαζαν πάνω στο τελευταίο δεμάτι.
Οι γυναίκες ήταν πολύ πιστέ και θεοσεβούμενες για αυτό και πολλές φορές κοιμόταν στην εκκλησία. Κοιμόταν τη Μεγάλη Πέμπτη το βράδυ, στις 15 Αυγούστου, του Σωτήρος Χριστού, του Σταυρού στις 14 Σεπτεμβρίου και άλλες ημέρες, όταν το είχαν ταγμένο. Όταν άρχιζαν οι χαιρετισμοί, πήγαιναν δώρα στην Παναγία. Τα δώρα αυτά ήταν συνήθως πορτοκάλια, καρπούζια τα οποία έμεναν στην εκκλησία 40 ημέρες. Μετά τα μοίραζαν στον κόσμο κι όλα τους τα ‘τρωγαν για γεροσύνη. Έπαιρναν από ένα κομματάκι κι άφηναν χρήματα, όσα είχε ευχαρίστηση ο καθένας.
Στους Αγίους πήγαιναν σαν δώρα και μικρά αρνάκια και κατσικάκια. Κάθε χρόνο οι γυναίκες μόλις ερχόταν ο Μάρτιος ετοίμαζαν κι έβαζαν στα παιδιά τους από την πρώτη κιόλας μέρα το «Μάρτη» (μαρτίτσια).
Ο Μάρτης γινόταν από κόκκινη και άσπρη κλωστή στριμμένη. Μάρτη έβαζαν στο χέρι, στο δάχτυλο ή στο λαιμό. Τον έβαζαν για να μην τους μαυρίσει ο ήλιος του Μαρτιού. Τα μαρτίτσια αυτά τα κρατούσαν μέχρι να δουν τον πρώτο πελαργό. Όταν πια τον έβλεπαν τραγουδούσαν.
Λέλεκα παντέλεκα
Ρίξει ράμμα και βελόνι
Να σε ράψω παντελόνι
Να το βάλ τον Αϊ-Γιώργη.
Μόλις λοιπόν έβλεπαν τον πρώτο πελαργό, έτρεχαν να τους κόψουν το Μάρτη, γυναίκες που κεντούσαν κι έραβαν καλά. Σε γυναίκες δηλαδή χρυσοχέρες και προκομμένες. Μετά τον έπαιρναν και τον έβαζαν κάτω από μια πέτρα.
Αν σηκώνοντας την πέτρα έβρισκαν πολλά μυρμήγκια, έλεγαν πως ο άνδρας που θα έπαιρναν, θα είχε πολλά πρόβατα, ενώ αν έβρισκαν σκαθάρια έλεγαν ότι θα είχε πολλά βουβάλια.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
 
ΔΙΑΦΟΡΑ ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Τα Δίδυμα Τείχη|Αρχική :: ΠΑΡΑΔΟΣΗ-ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΜΑΣ-
Μετάβαση σε: