ΦόρουμΦόρουμ  Το site μαςΤο site μας  ΗμερολόγιοΗμερολόγιο  Συχνές ΕρωτήσειςΣυχνές Ερωτήσεις  ΑναζήτησηΑναζήτηση  ΕγγραφήΕγγραφή  Σύνδεση  
Πείτε μας την γνώμη σας
polls & surveys

Μοιραστείτε | 
 

 ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
vicky



Αριθμός μηνυμάτων : 133
Βαθμοί : 179
Ημερομηνία εγγραφής : 02/01/2010
Ηλικία : 44
Τόπος : Διδυμότειχο

ΔημοσίευσηΘέμα: ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ   02.01.10 23:12

Είναι πολύ όμορφο να ζούμε το παρόν και να ατενίζουμε το μέλλον με αισιοδοξία. Είναι όμως πάντα απαραίτητο να στρέφουμε το βλέμμα μας και προς τα πίσω, να μαθαίνουμε το παρελθόν μας και να γνωρίζουμε τις ρίζες μας, αν θέλουμε να ξέρουμε “ποιοι είμαστε στ’ αλήθεια και πού βαδίζουμε”.
Γιατί λαός που παραμελεί την Παράδοσή του και ξεχνά τις ρίζες του χάνει κάποτε και την ταυτότητά του.
Η πολιτιστική μας κληρονομιά είναι η καλύτερη επένδυση, τόσο για το παρόν όσο και για το μέλλον της πατρίδας μας. Πρέπει, οπωσδήποτε σήμερα , να δώσουμε μέλλον στο πολιτιστικών μας παρελθόν. Γιατί αύριο θα είναι πολύ αργά

Η ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΧΘΕΣ - Η ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΣΗΜΕΡΑ

Τα έθιμα και οι παραδόσεις, μέχρι πριν λίγα χρόνια, κυριαρχούσαν στην κοινωνική, και όχι μόνο, ζωή των κατοίκων της υπαίθρου αλλά και των πόλεων.
Το ΧΘΕΣ για τους ανθρώπους αυτούς είχε νόημα, η ζωή τους περιεχόμενο και η παρουσία τους, στο κοινωνικό “Στατους” του χωριού τους ,συνεχής.
Η οικογένεια, το ευρύτερο οικογενειακό περιβάλλον (το σόι), η μικρή κοινωνία του χωριού, λειτουργούσε πάντα μέσα από συνήθειες που απόρεαν από τον άγραφο νόμο του ηθικού δίκαιου.
ΣΗΜΕΡΑ, όλα αυτά κινδυνεύουν να γίνουν παρελθόν,αφού τίποτα πια δεν έχει απομείνει που να ρυθμίζει τις σχέσεις μεταξύ των μελών της οικογένειας,αλλά και των μελών μιας κοινωνίας.Το έθιμο, που συγκέντρωνε συχνά την οικογένεια στο σπίτι και “ανάγκαζε” να έχουν συμμετοχή όλα τα μέλη, αυτό
που συγκέντρωνε τους χωριανούς στην εκκλησία, στο σπίτι ( για γάμο ή αρραβώνα), στην πλατεία (για χορό στο πανηγύρι του χωριου), δεν υπάρχει πια ή στην καλύτερη περίπτωση έχει ατονήσει κατά πολύ (δηλαδή υπολειτουργεί).
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
vicky



Αριθμός μηνυμάτων : 133
Βαθμοί : 179
Ημερομηνία εγγραφής : 02/01/2010
Ηλικία : 44
Τόπος : Διδυμότειχο

ΔημοσίευσηΘέμα: ΟΙ ΚΟΚΟΡΟΘΥΣΙΕΣ Τ΄ΑΪ ΔΗΜΗΤΡΗ ΣΤΟ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟ   02.01.10 23:17

Οι γνώμες των λογίων και ερευνητών που ασχολήθηκαν με το Διδυμότειχο, όσον αφορά την προέλευση του ονόματός του, διίστανται.
Μία άποψη υποστηρίζει ότι Διδυμότειχο σημαίνει δίδυμο τείχος. Και στηρίζονται στο γεγονός ότι στο ανατολικό τμήμα του τείχους-του βυζαντινού τείχους- του λόφου ΚΑΛΕ ένα περιτείχισμα περιέβαλλε το κύριο τείχος.
Τελευταία, όμως, η άποψη αυτή αμφισβητείται (και πολύ μάλιστα) αφού πολλοί ερευνητές σήμερα θεωρούν ότι, κατά πάσα πιθανότητα, Διδυμότειχο σημαίνει διδυμάρικο κάστρο. Δηλαδή σημαίνει ύπαρξη ταυτόχρονη για κάποιο διάστημα δύο οχυρωμένων κάστρων-δύο οχυρωματικών περιβόλων-του ενός στο λόφο της Αγίας Πέτρας (στα ΝΑ της πόλης) και του άλλου στο λόφο του ΚΑΛΕ, όπου ακόμα και σήμερα σώζεται το Βυζαντινό τείχος.
Η πόλη του Διδυμοτείχου σήμερα βρίσκεται ανάμεσα σε δύο λόφους. Τα πρώτα ίχνη του πολιτισμού τα βρίσκουμε στο λόφο της Αγίας Πέτρας.
Στα ρωμαικά χρόνια ο αυτοκράτορας Τραιανός επανιδρύει την πόλη δίδοντάς την το όνομα της γυναίκας του Πλωτίνης.
Η Πλωτινούπολη-το σημερινό Διδυμότειχο- ήταν μια από τις τέσσερις αυτόνομες πόλεις της επαρχίας της Θράκης που ακμάζει κατά τα αυτοκρατορικά χρόνια και παρακμάζει στα παλαιοχριστιανικά, για να εγκαταληφθεί τον 7ο αιώνα.
Στα χρόνια αυτά πρέπει να είναι που το κέντρο βάρος της πόλης μεταφέρεται στο λόφο ΚΑΛΕ. Στο λόφο όπου σήμερα ,και σε περίοπτο μάλιστα θέση, βρίσκεται το Προσκυνητάρι του Αγίου-Δημητρίου.
Το προσκυνητάρι του Αγίου Δημητρίου βρίσκεται κοντά στο ναό-το μεταβυζαντινό ναό του Σωτ Κιαβόκ-στη θέση του οποίου πιθανολογείται ότι βρισκόταν ο βυζαντινός ναός του Αγίου Γεωργίου του Παλιοκαστρίτη, όπου είχε μεταβεί ο Ιωάννης ο Κατακουνζηνός μετά τη στέψη του και σε απόσταση περίπου διακοσίων μέτρων από την εκκλησία της Μητρόπολης του Διδυμοτείχου.
Το προσκυνητάρι –όπως υπάρχει σήμερα –έχει κτιστεί το 1882, στη θέση ενός παλαιότερου προσκυνηταριού πάλι προς τιμή του Αγίου Δημητρίου, το οποίο βρισκότανε λίγο πιο πάνω. Είναι κτισμένο πάνω σε βραχώδη έκταση και σχετικώς μικρών διαστάσεων (3χ2 μ.). Εχει πλευρές και επιστεγάσματα από λίθινες πλάκες και το σημαντικότερο δεν έχει κανένα χριστιανικό γνώρισμα .Η εξωτερική του όψη παρουσιάζει εικόνα παλαιού βωμού της παλαιάς θρησκείας, ενώ στο εσωτερικό του, σχήματος ορθογωνίου, βρίσκονται, τοποθετημένες στη σειρά, εικόνες του Αγίου.
Μοναδικό χριστιανικό γνώρισμα οι τέσσερις κύκλοι, που βρίσκονται στη νότια έδρα, μέσα στους οποίους είναι εγγεγραμμένοι τέσσερις σταυροί στο κέρας των οποίων αναγράφονται γράμματα που υποδηλώνουν την υπογραφή του Ανδρονίκου Παλαιολόγου. Η δεκτή σήμερα ανάγνωση-ερμηνεία των μονογραμμάτων είναι: « ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΣ ΡΑΟΥΛ ΑΣΑΝΗΣ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΣ»
(Αν δεχτούμε αυτή την ερμηνεία πρόκειται για τον ανιψιό της Ειρήνης Ασάνινας, της γυναίκας του Ιωάννου Κατακουνζηνού. Πληροφορίες για το άτομο αυτό έχουμε γύρω στα 1342).
Η επιτύμβια αυτή πλάκα είχε βρεθεί από τους χριστιανούς την εποχή που ανακατασκευαζότανε το προσκυνητάρι στην περιοχή και για να τη γλιτώσουν από τους Τούρκους, θέλοντας να τη χρησιμοποιήσουν σε έργο οδοποιίας, την εντειχίσανε στο προσκυνητάρι.
« Η 26η Οκτωβρίου, καθ ήν τιμάται ο Αγιος Δημήτριος», γράφει ο αείμνηστος δάσκαλος Δημήτριος Μανάκας στο ‘Θυσίαι εν Διδυμοτείχω’ «παρουσίαζε και παρουσιάζει ακόμη, εις τον χώρον αυτόν, μακάβριον θέαμα εκ των απείρων σφαζομένων κοκόρων και κεφαλών αυτών. Πρό ολίγων ακόμη ετών οι κάτοικοι εθυσίαζον βους, αίγας, πρόβατα κ.λ.π., δεν παρέλειπον όμως την θυσία και κοκόρων. Έκαστος των κατοίκων την ημέραν εκείνην κομίζει προς θυσία 2 κοκόρους. Εκεί νέοι σφαγείς παραλαμβάνουν και σφάζουν και σφάζουν αυτούς, και τον μεν ένα παραλαμβάνει ο θύτης οπίσω προς παρασκευήν φαγητού και διαμονήν εις τους περιοίκους, τον άλλον δε τον αφιερώνει εις το παρεκκλήσιον. Μετά την θείαν λειτουργίαν συγκεντρώνονται όλοι οι κάτοικοι εις αυτό δια να προσκυνήσουν την εικόνα του Αγίου και να λάβουν μέρος εις την δημοπράτησην των αφιερωθέντων κοκόρων,ών το τίμημα κατατίθεται εις το ταμείον της εκκλησίας».
Το έθιμο τούτο της κοκοροθυσίας (της σφαγής του κοκόρου ) κρατάει από την αρχαιότητα ( η 26η Οκτωβρίου είναι χρονολογικό όριο λήξης του θέρους και η απαρχή του χειμώνα, “η δε θυσία ήτο ευχαριστήριος προς τους Θεούς της Θράκης δια την διαφύλαξιν των ενυγεία κατά την διάρκειαν του θέρους”).
Θεωρείται λοιπόν υπόλειμμα των ειδωλολατρικών χρόνων και γι’ αυτό αποπειράθηκε να το καταργήσει ο αείμνηστος Μητροπολίτης Φιλάρετος το 1916.
Το πρωί της 26ης του Οκτώβρη τοποθέτησε χωροφύλακα στο προσκυνητάρι για να απαγορεύσει τη θυσία στους κατοίκους της πόλης.Αυτός όμως βρέθηκε “προ τετελεσμένου γεγονότος”,αφού οι κάτοικοι, πληροφορηθέντες νωρίτερα την απόφαση του Μητροπολίτη, θυσίασαν τα κοκόρια τους τα μεσάνυχτα της 25ης προς την 26η του Οκτώβρη.
Τη μέρα τούτη το διαδεμένο μεσημεριάτικο φαγητό της πόλης του Διδυμοτείχου, αλλά και της ευρύτερης περιοχής του, είναι «κόκορας, μαγειρεμένος με ό,τι θέλει η κάθε νοικοκυρά».
Αλλά και ο Αη-Δημήτρης τιμάται με ιδιαίτερη λαμπρότητα από τους κατοίκους όλων των χωριών, όχι μόνο της περιοχής του Διδυμοτείου, αλλά και της Θράκης γενικότερα.Αφού δεν είναι και λίγα τα τραγούδια που αναφέρονται κύρια στο «Δημήτρη», όνομα κατεξοχήν διαδεδομένο στη Θράκη.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
 
ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Τα Δίδυμα Τείχη|Αρχική :: ΠΑΡΑΔΟΣΗ-ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΜΑΣ-
Μετάβαση σε: